Ik naderde steeds meer de 42 weken zwangerschap zonder dat de bevalling begon. Omdat ik zou moeten worden ingeleid bij 42 weken in het ziekenhuis voelde ik de deadline naderen. Ik wilde per sé zo natuurlijk mogelijk thuis bevallen waar ik voor mijn gevoel meer in mijn kracht stond. Inleiden leek me vreselijk en stond me vanwege het kunstmatige heel erg tegen. Ik wilde juist op mijn lichaam en de natuur vertrouwen. 

Via een vriendin kwam ik bij Wim terecht. Ik hoopte dat acupunctuur kon helpen mijn bevalling op te wekken zodat ik nog thuis kon bevallen. Ik had zelf het idee dat mijn angst voor de bevalling in de weg kon zitten, of dat de baby gewoon nog wel lekker zat en geen zin had om geboren te worden. Volgens Wim echter, was de kleine er al wel aan toe om geboren te worden, maar had ik moeite om haar los te laten. Ook kon mijn angst voor de bevalling inderdaad het proces belemmeren. Wim zette naaldjes op een aantal plaatsen. Ook zette hij me meer in mijn kracht met betrekking tot de angst die ik had. Ik vond het allemaal heel logisch klinken en had vertrouwen in de behandeling, het voelde goed. Na afloop zei hij dat mijn lichaam er nu klaar voor was en de kans groot was dat het binnen 24 uur begon. Ik voelde me optimistisch en een stuk rustiger na afloop. 

Krap 2 dagen later, het was nog niet begonnen, brak mijn verloskundige bij 41+6 mijn vliezen in de hoop dat dit het laatste zetje was wat mijn lichaam nodig had. Ik had er ook goede hoop in dat het zou gaan beginnen. En een paar uur later kreeg ik inderdaad beginnende weeen! Ik zette een nummer van U2 op, Every breaking wave, en doordat ik het zo’n mooi nummer vond moest ik huilen. Ik bedacht me dat ik de baby los moest laten, dat het tijd werd dat ze geboren zou worden, en die gedachte ontroerde me heel erg. Omdat het vermoedelijk mijn laatste zwangerschap zou zijn, en ik een topzwangerschap had gehad, vond ik het moeilijk om afscheid te nemen van mijn zwangere buik. Ik moest aan Wim zijn behandeling denken, dat het klopte wat hij had gezegd. In gedachten nam ik afscheid en verwelkomde ik mijn baby.